ex-aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a.
I To finish building , to build up , erect , construct (rare but class.).
A Lit.: oppidum, * Caes. B. C. 1, 15, 2; cf. Liv. 30, 1 fin. : Capitolium (with efficere), Cic. Verr. 2, 5, 19: domos et villas, Sall. C. 12, 3: templa deum, Liv. 1, 56: hibernacula, id. ib. 30, 3; navem, Cic. Verr. 2, 5, 18: hunc mundum, id. Ac. 2 ( Luc. ), Ac. 2, 40 fin. —
B Trop., to finish , complete : ne graveris exaedificare id opus, quod instituisti, Cic. de Or. 1, 35, 164; cf.: suam incohatam ignaviam, Plaut. Trin. 1, 2, 95.—*
II To turn out of doors : me ex his aedibus, Plaut. Trin. 5, 2, 3.